ผมนั่งมองดูจุดที่ผิดพลาด จุดที่เหล้ายาครอบงำชีวิตผม ผมไม่ให้มันทำลายอีกแล้ว

ผมเองที่ให้เหล้ายาเข้ามา จนชีวิตพังทลาย แตกสลาย ทำระยำทุกสิ่งทุกอย่าง ผมหมุนตามมันไปเรื่อย ๆ จนผมไร้กำลัง ไม่รู้จะไปทางไหน…

เหล้ายาเป็นนักฆ่าเงียบ รอ ซ่อนตัวอยู่ ในขณะที่ผมคิดว่าควบคุมมันได้… แต่แล้วผมก็รู้สึกเหมือนจมน้ำ และตะเกียกตะกายที่จะหายใจ ผมไม่ได้อยากจะเป็นแบบนี้ เหล้ายามาแทนที่ความหวังและความฝันของผม

ถ้าผมไม่ไล่ในตอนนี้ เหล้ายาก็จะไล่ล่าผมไปตลอด ผมรู้สึกเหมือนกำลังต่อสู้กับคนที่ผมไม่สามารถจะเอาชนะได้ พยายามกี่ครั้งก็ล้มเหลวทุกรอบ ผมยอมจำนนแล้ว ความอยากที่ไม่สิ้นสุด มันช่างเยือกเย็น…

เหล้ายาทำเอาผมไม่มีสติ ผมเผลอนึกถึงยาขึ้นมา ผมจึงรีบดึงสติกลับมา “เหล้ายากำลังหลอกใช้ผม” ผมคิด “เหล้ายาไม่ใช่เพื่อนที่แท้จริงหรอก ผมเห็นจุดจบผมกำลังจะตามมา ผมเสียใจที่เพิ่งรู้ตัว…”

แต่ก่อน ผมเคยมีศักดิ์ศรีและเพื่อนก็เคารพ แต่ตอนนี้เพื่อนไม่ไว้ใจผมเลย ผมขุ่นเคืองใจ ผมมองดูความวุ่นวายที่เกิดขึ้น ตอนนี้ ก็ถึงเวลาแล้วล่ะ ที่ต้องจัดการทำความสะอาด ผมคิดว่า ผมเคยเพิกเฉยไม่รับรู้ ผมหลงไปตามเกมของเหล้ายาที่ต้องการให้ผมอ่อนแอ ใช่ไหม?

ผมเว้นระยะห่างกับเหล้ายา ตอนนี้ผมต้องการให้เหล้ายาออกไป และห่างไกลจากชีวิตผมซะ ผมผ่านนรกมาแล้ว…

ผมได้คิดไตร่ตรอง เกิดปัญญาจากสิ่งที่คนที่เคยผ่านมาแล้วแบ่งปันให้ ผมได้คำแนะนำบางอย่าง และพอผมพยายามไม่เอาแต่ใจตัวเอง ผมก็เติบโตขึ้น!

ผมต้องมาเรียนรู้การใช้ชีวิตใหม่ ผมจะเผชิญหน้า

วันนี้ ผมจะลุกขึ้น จะทิ้งเหล้ายาไว้ข้างหลัง

วันนี้เป็น “ชัยชนะ” ของผม เพราะผมเลือกที่จะมีชีวิตอยู่อย่างปลอดเหล้ายา!!!

Sober people

กรุณาติดต่อกองบรรณาธิการ